รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ในตอนนี้ ดร.วิลล์ ทัตเทิล (วีแกน) แนะนำ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ อย่างอบอุ่น และนักเคลื่อนไหว ฮาวเวิร์ด ไลแมน (วีแกน) เริ่มแบ่งปัน การเดินทางของเขาจากคนเลี้ยง ปศุสัตว์ไปเป็นผู้สนับสนุนวีแกน Dr. Will: ดังที่ผมได้กล่าวไว้ ในหนังสือของผมเรื่อง "อาหารเพื่อสันติภาพโลก" ผู้ติดตาม ทั่วโลกของท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ ได้จัดตั้งร้านอาหารวีแกน ในหลายเมือง และบริจาค เสื้อผ้า อาหารวีแกน ที่พักพิง และความช่วยเหลือ ให้แก่ผู้ประสบภัยพิบัติ นักโทษ เด็ก และผู้สูงอายุ ในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก แม้ว่าท่านจะกำหนดให้ลูกศิษย์ ต้องนั่งสมาธิวันละสองชั่วโมงครึ่ง ปฏิญาณว่าจะไม่กินเนื้อสัตว์ [ผลิตภัณฑ์จากนม] หรือไข่ งดเว้นจากแอลกอฮอล์ และยาเสพติด และไม่ทำงานที่ ส่งเสริมการเอารัดเอาเปรียบสัตว์ หรือมนุษย์ แต่การเคลื่อนไหว ของท่านก็ยังคงกระจายต่อไป แทนที่จะขวางการรณรงค์ของท่าน การที่ท่านยืนกรานให้ลูกศิษย์ลด ความโหดร้ายในการจัดเตรียมอาหาร กลับเป็นการส่งเสริมการรณรงค์ ของท่านอย่างน่าประหลาดใจ ดูเหมือนว่าผู้ที่จริงจัง กับการพัฒนาทางจิตวิญญาณ จะสามารถยอมรับการเปลี่ยนแปลง พื้นฐานในชีวิตของตนได้ และอาจยินดีต้อนรับ โอกาสนั้นด้วยซ้ำ ผมรู้สึกว่าทุกคนบนโลกนี้ เป็นหนี้บุญคุณต่อ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ และลูกศิษย์ของท่านด้วยเช่นกัน ความเมตตาที่ใดที่หนึ่ง ย่อมส่งผลดีต่อทุกคนทุกหนทุกแห่ง เราทุกคนล้วนเชื่อมโยงถึงกัน ความพยายามของท่าน ในการเผยแพร่พระพรให้โลกนั้น ทวีคูณมากขึ้น ด้วยความบริสุทธิ์ใจของท่าน ทำให้ความพยายามของหญิงร่างเล็ก ท่านนี้มีผลกระทบอย่างมหาศาล ผู้คนมักถามผมว่า กลยุทธ์และวิธีการที่ดีที่สุด ที่จะช่วยให้เรา มีประสิทธิภาพมากขึ้น ในการช่วยสัตว์และโลกคืออะไร นอกจากการให้ความรู้แก่ตนเองเกี่ยว กับประเด็นต่าง ๆ แล้ว การมีส่วนร่วม ที่สำคัญที่สุดที่เราสามารถทำได้ เพื่อการรณรงค์เพื่อปลดปล่อยสัตว์ คือการแสวงหาการปลดปล่อย ทางจิตวิญญาณที่แท้จริง สำหรับตัวเราเอง และวิธีที่ดีที่สุด ที่เราสามารถช่วยนำมาซึ่งสันติสุขได้ คือการปลูกฝังสันติสุขภายใน ผมเชื่อว่าท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ มีชีวิตอยู่เพื่อการให้ เพื่อความรัก และเพื่ออวยพรผู้อื่นอย่างต่อเนื่อง ท่านไม่เคยขอรับเงินบริจาคจากใคร และที่จริงแล้ว ท่านยังปฏิเสธ เงินบริจาคเหล่านั้นด้วยซ้ำ ด้วยความคิดสร้างสรรค์ อันน่าทึ่งของท่าน ท่านสามารถให้ทุนสนับสนุนโครงการ บรรเทาทุกข์ที่มีประสิทธิภาพมากมาย แก่ผู้ประสบภัยพิบัติทั่วโลก และมอบของขวัญที่เป็นประโยชน์ แก่เด็ก นักโทษ ผู้สูงอายุ และผู้ป่วย ท่านคือตัวอย่างของ ความรักที่แสดงออกผ่านการกระทำ โดยส่วนตัวแล้ว ฉันมักรู้สึกทึ่งกับ อัจฉริยภาพทางความคิดสร้างสรรค์ อันน่าทึ่งของท่าน ไม่ว่าจะ เป็นการออกแบบเครื่องประดับ และเสื้อผ้า การบรรยาย เรื่องเล่า และเรื่องตลก รวมถึงภาพวาด ดนตรี และผลงานสร้างสรรค์อื่น ๆ ของท่าน ด้วยความช่วยเหลือ จากนักเรียนผู้กระตือรือร้นของท่าน ท่านจึงได้ จัดพิมพ์หนังสือ ซีดี ดีวีดี และธรรมสาร มากมายในกว่า 30 ภาษา สถานีโทรทัศน์ที่ท่าน เป็นแรงบันดาลใจนั้นมีเอกลักษณ์ ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง 7 วัน ต่อสัปดาห์ ใน 15 ภาษาพร้อมกัน และเน้นข่าวสารเชิงสร้างสรรค์ และความจริงที่สร้างแรงบันดาลใจว่า มีผู้คนมากมายกำลังทำงานอย่างหนัก ในหลาย ๆ ด้าน เพื่อนำการเยียวยา สันติสุข ปัญญา และความงดงามมาสู่โลกของเรา จุดเด่นของการสอนของท่านคือ ไม่เพียงเรื่องทางจิตวิญญาณและ เหนือธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังเป็นเรื่อง ที่นำไปใช้ได้จริงอย่างยิ่งอีกด้วย การที่ท่านได้รับการสนับสนุน อย่างล้นหลามจากผู้คนมากมาย เป็น เครื่องพิสูจน์ถึงความเมตตาและความ กล้าหาญที่เป็นแก่นของมนุษยชาติ นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ผมได้ต้อนรับ ผู้เป็นดั่งดวงประทีป ทางจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ ผู้ซึ่งความรักและความเข้าใจ ของท่านได้ส่องสว่าง โลกใบนี้ให้แก่ผู้คน สัตว์ และคนรุ่นหลังทั้งปวง นั่นคือ: ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ Master: สวัสดีทุกคน สวัสดีค่ะ ขอพระเจ้าอวยพรคุณมากมาย คุณได้ยินฉันไหม? (ได้ยินค่ะ) ดีแล้ว บางที คุณอาจเพิ่งเริ่มเห็นฉัน แต่ฉันมองเห็นคุณ มาตลอดในเบื้องหลัง และฉันขอกล่าวสวัสดีทักทาย และขอบคุณท่านเจฟฟ์ แพร็งก์ นายกเทศมนตรี แห่งเวสต์ฮอลลีวูด และนักวิทยาศาสตร์ ศาสตราจารย์ ตัวแทนสื่อมวลชน และแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ที่มาร่วมงานในวันนี้ ขอบคุณที่สละเวลาอันมีค่า จากชีวิตที่แสนยุ่งเหยิงของคุณ มาร่วม การประชุมครั้งนี้ เพื่อมอบการสนับสนุน คำแนะนำ แนวคิด และพร ให้แก่เรา ถ้าหากเราร่วมมือกัน บางที เราอาจจะยังสามารถช่วยโลก ได้ด้วยการพยายามอย่างหนัก เพื่อเตือนผู้คนถึงแนวทาง แก้ไขปัญหาภาวะโลกร้อน ขอขอบคุณอีกครั้ง และขอพระเจ้า อวยพรท่านอย่างมากมาย สำหรับเจตนาอันสูงส่งของท่าน และโปรดดำเนินการต่อ ฉันแค่มาฟังเฉย ๆ โอเคไหม? แค่ต้องการจะทักทาย MC: Jane Velez-Mitchell: ว้าว! ขอบพระคุณมาก ๆ ค่ะ ท่านอนุตราจารย์ ดีใจมากที่ได้รับข่าวจากท่าน และแม้เพียงแค่ฟังเสียงของท่าน ฉันก็สัมผัสได้ว่าท่านเป็นความรัก ที่แสดงออกมาในรูปของการกระทำ ประเด็นสำคัญคือเราจะได้ฟัง คำกล่าวจากท่านอนุตราจารย์ ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญมาก นั่นคือประเด็นหลัก และด้วยเหตุนี้ เราจึงรู้สึกยินดียิ่ง อีกครั้งหนึ่ง ที่ท่านมาอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ท่านอนุตราจารย์ ได้ทำสิ่งต่าง ๆ มากมายเหลือเกิน โดยส่วนตัวแล้ว ทุกครั้งที่ฉัน ขอความช่วยเหลือจากท่าน ไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือ แมวน้ำหรือการหยุดยั้ง การทารุณกรรมสัตว์ในฟาร์ม เลี้ยงสัตว์เชิงอุตสาหกรรม ท่านและทีมงานที่น่าทึ่งของท่าน ก็พร้อมให้ความช่วยเหลือด้วยความ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่อย่างที่สุดเสมอมา มันทำให้ฉันน้ำตาไหล และฉันคิดว่า ท่านเป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยม สำหรับพวกเราทุกคน ขอเสียงปรบมือให้แก่ ท่านอนุตราจารย์ด้วยค่ะ Master: ขอบคุณนะ เจน ขอบคุณมาก MC: Jane Velez-Mitchell: ตอนนี้ฉันขอแนะนำให้ทุกท่านรู้จักกับ บุคคลที่น่าทึ่งอย่างแท้จริงคนหนึ่ง เขาเป็นคาวบอย เขาได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วย การเปิดโปงความลับที่ร้ายแรงที่สุด ของธุรกิจการเกษตร เขาได้รับฉายา อย่างเป็นที่รักว่า "คาวบอยบ้า" โฮเวิร์ด ไลแมน ใช้เวลาทั้งชีวิต ทำงานในฐานะหนึ่งในผู้ประกอบการ อาหารสัตว์รายใหญ่ที่สุดในสหรัฐ จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น นั่นก็คือการต่อสู้กับโรคมะเร็ง และนั่นทำให้เขากลายเป็นหนึ่งใน นักเคลื่อนไหววีแกนที่มีบทบาท มากที่สุดเท่าที่โลกเคยมีมา เขาโด่งดังไปทั่วโลกหลังจาก ไปออกรายการของโอปราห์ คุณคงจำเรื่องนี้ได้ใช่ไหม เหตุการณ์นี้สร้างความสั่นสะเทือน ให้กับตลาดเนื้อสัตว์ทั่วโลก และเขาจะเล่าเรื่องนั้น ให้เราฟังทั้งหมด โฮเวิร์ด เข้ามาคุยกับเราสิ เพราะคุณนี่แหละคือที่สุด คุณคือคน ที่ทำให้ฉันเป็นวีแกน ฉันสัมภาษณ์คุณเมื่อ 10 ปี ที่แล้ว คุณถามฉันว่าฉัน เป็นวีแกนหรือเปล่า ฉันตอบว่า "ฉันเป็นแค่มังสวิรัติ" คุณพูดว่า "เนื้อเหลว" และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฉันก็ ไม่แตะต้องผลิตภัณฑ์จากนมอีกเลย (เยี่ยมมาก!) Howard: ขอบคุณมากครับ เจน วันนี้เรามาอยู่ที่นี่แล้ว เรากำลังเข้าใกล้หน้าผา ด้วยความเร็ว 200 ไมล์ต่อชั่วโมง นักการเมืองและข้าราชการ ต่างพูดกันว่า "ไม่ต้องกังวลไป" พวกเขาจะให้การดูแล ที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไป ได้แก่ผู้ที่รอดชีวิต อยู่ด้านล่างหน้าผา ผมเป็นเกษตรกร เจ้าของปศุสัตว์และ ผู้ประกอบการโรงเลี้ยงโคนมรุ่นที่ 4 ผมเดินทางไปทั่วโลก และได้พูดคุยกับผู้คน เกี่ยวกับปริมาณผลิตภัณฑ์จากสัตว์ ที่เหมาะสมในอาหารของพวกเขา ซึ่งก็คือศูนย์ สิ่งที่ผมอยากบอกคุณก็คือ ผมใช้เวลา 45 ปีในชีวิต ทำงานด้านการเกษตรกรรม สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ ในฟาร์มและไร่ต่าง ๆ ในอเมริกาในปัจจุบันนั้น ไม่ยั่งยืนอย่างสิ้นเชิง เราต้องเปลี่ยนแปลง! ผมเติบโตมา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเรามีฟาร์ม โคนมอินทรีย์ ที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมอนแทนา พ่อแม่ของผม ไม่สามารถจ้างคนมาช่วยได้ และพ่อกับแม่ของผมก็ต้องรีดนมวัว นั่นหมายความว่า ผมถูกเลี้ยงดูโดยปู่ย่าตายาย ในสมัยนั้น ยังไม่มีชิงช้า สไลด์ หรือตัวต่อเลโก้เลย สมัยก่อนศูนย์รับเลี้ยงเด็ก จะทำงานอยู่ในสวน งานแรกของผมตอนอายุ 5 ขวบ คือการทำงานในสวน นก ต้นไม้ และดินที่อุดมสมบูรณ์ ผมคิดว่าที่นั่นคือสวนเอเดน สิ่งเดียวที่ผมอยากเป็น ก็คือชาวนา ผมใช้เวลา 12 ปีแรกในชีวิต ไปกับการปาร์ตี้ และเล่นฟุตบอล เพราะผมรู้ว่า ตัวเองจะต้องเป็นเกษตรกร และเมื่อผมไปที่ฟาร์มแห่งนั้น เพื่อไปทำธุรกิจที่นั่น ผมไม่มีเครื่องมือ ที่จะใช้บริหารธุรกิจเลย ผมโง่กว่าเสาเสียอีก ผมไม่ปล่อย ให้เรื่องนั้นมารบกวนจิตใจผมเลย ผมทำในสิ่งที่หนุ่ม อเมริกันเลือดร้อนที่ดี ส่วนใหญ่ [จะทำ] [หลังจาก] เรียนมา 12 ปี แต่ไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ผมจึงเข้าเรียน ที่มหาวิทยาลัยทันที ผมเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เพราะอยากเป็น นักธุรกิจด้านการเกษตร ตอนนั้นผมสะกดคำนั้นไม่ถูก แต่ผมรู้ว่านั่นคือ สิ่งที่ผมอยากเป็น ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับ สารกำจัดวัชพืช สารกำจัด ศัตรูพืช ฮอร์โมน และยาต่าง ๆ ผมซึมซับมันเข้าไปเหมือนฟองน้ำ ผมตั้งใจจะกลับบ้านไปดูแล ฟาร์มเกษตรอินทรีย์นั้น และเปลี่ยนมันให้เป็นธุรกิจการเกษตร ผมจบการศึกษา ด้วยปริญญาด้านเกษตรศาสตร์ ผมกลับบ้านแล้ว พูดกับพ่อว่า "หลีกทางครับ พ่อ" ผมจะรับช่วงธุรกิจ ครอบครัวนี้ไป และผมจะเปลี่ยนมัน ให้เป็นธุรกิจการเกษตร" แล้วท่านก็ถามว่า "นั่นมันอะไรกันเนี่ย?" แล้วผมก็ถามเขาว่า "พ่อไม่เคยได้ยินเรื่องการใช้ชีวิต ที่ดีขึ้นด้วยสารเคมีบ้างเหรอ?" ท่านกล่าวว่า "ไม่ งานของเรา คือการทำงานร่วมกับธรรมชาติ" ผมบอกว่า "มันล้าสมัยแล้ว งานของ เราคือจัดหาอาหารให้โลกที่หิวโหย" ผมไม่เคยเจอสารเคมีชนิดไหน ที่ผมไม่ชอบเลย ไม่ว่าจะ เป็นสารกำจัดวัชพืช สารกำจัด ศัตรูพืช ฮอร์โมน หรือยาต่าง ๆ ผมเริ่มต้นจากฟาร์มเล็ก ๆ ที่มีม้าเพียงตัวเดียว และค่อย ๆ ขยายกิจการ จนมีวัวถึง 7,000 ตัว ภายในระยะเวลาหลายปี ผมบอกคุณไม่ได้หรอกว่า มันตื่นเต้นแค่ไหนในครั้งแรก ที่ผมเขียนเช็คเป็นเงิน ล้านดอลลาร์แล้วเช็คไม่เด้ง และผมคิดว่า "ในที่สุดผมก็ประสบความสำเร็จแล้ว ผมคือโดนัลด์ ทรัมป์ แห่งวงการเกษตรกรรม" แต่แล้วตอนที่ผมกำลัง ประสบความสำเร็จสูงสุด ผมก็ได้รับ บทเรียนที่ทำให้ผมตื่นจากความฝัน สุดท้ายผมก็เป็นอัมพาต ตั้งแต่เอวลงไป ผมมีเนื้องอกที่ไขสันหลัง และหมอบอกผมว่า "ถ้าเนื้องอกนั้นอยู่ด้านใน ของไขสันหลัง โอกาสที่คุณจะเดินได้อีกครั้งนั้น น้อยกว่าหนึ่งในล้าน" ถ้ามีคนบอกคุณว่า โอกาสที่จะเกิดเหตุการณ์นั้น มีแค่หนึ่งในล้าน นั่นหมายความว่า "เลือกเก้าอี้รถเข็น ที่คุณชอบได้เลย เพราะคุณจะ ต้องใช้มันไปตลอดชีวิต" ตอนนี้ ผมกำลังรอเข้ารับ การผ่าตัด และในใจ ก็เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย มันไม่ได้เกี่ยวกับการเป็นเจ้าของ รถเกี่ยวข้าวเจ็ดคันในราคาคันละ 100,000 ดอลลาร์ หรือรถแทรกเตอร์ 20 คัน หรือรถบรรทุก 30 คัน สิ่งที่วนเวียน อยู่ในความคิดของผมคือเหตุผล ที่ผมมาเป็นเกษตรกร นก ต้นไม้ และดินที่มีชีวิต ผมเห็นนกตาย ต้นไม้ตาย ผมสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลง ของดิน และจนกระทั่ง ผมเป็นอัมพาต[ที่]ผมถึงได้ยอมรับว่า ผมเองนั่นแหละคือปัญหา ไม่ใช่ทางออก พวกเขาผ่าตัดผมเป็นเวลา 12 ชั่วโมง โดยตัดกระดูก ส่วนหลังของกระดูกสันหลังออก แน่นอนว่าเนื้องอกนั้น อยู่ด้านในของสายสะดือ พวกเขาฉีกฉนวน หุ้มสายไฟออก มันไม่ได้อยู่แค่ด้านในเท่านั้น แต่ยังอยู่ใต้สายไฟด้วย พวกเขาไม่สามารถยกสายสะดือขึ้น เพื่อเข้าถึงเนื้องอกได้ สิ่งที่พวกเขาทำได้ก็คือ เลือกเส้นประสาท แล้วก็ตัดมันทิ้ง พวกเขาผ่าตัดเนื้องอกขนาด เท่าหัวแม่มือของผมออกไป ผมออกจากโรงพยาบาล หลังจากการผ่าตัด ที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย (ว้าว) แต่ผมรับประกันได้เลยว่า ผมเดินออกมาในฐานะคนใหม่ ที่แตกต่างไปจากเดิมมาก (ว้าว) ผมรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่อง ของการเพิ่มที่ดิน เพิ่มจำนวนปศุสัตว์ หรือเพิ่มอุปกรณ์ มันไม่ใช่แค่เรื่องของการใหญ่ขึ้น และร่ำรวยขึ้นเท่านั้น ผมไปหาเจ้าหน้าที่ธนาคารแล้วบอก เขาว่า "ผมต้องการความช่วยเหลือ จากคุณ เราต้องเริ่มต้น ทำการเกษตรด้วยธรรมชาติ" นายธนาคารของผมเอนหลัง พิงเก้าอี้แล้วพูดว่า "นั่นหมายความว่าอะไรกันแน่?" ผมพูดว่า "ผมคิดว่า เราควรหันมาทำเกษตรอินทรีย์" Photo Caption: “การแสดงความขอบคุณต่อ พระอาทิตย์นั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ โดยพยายามทำตัวให้ดีที่สุด เพื่อให้ดูเหมือนพระอาทิตย์!”
